Rezerwat przyrody jezioro Brzeziczno

Brak pluginu Flash

 

zurawina

fotografia: Żurawina

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rezerwat przyrody w brzmieniu Ustawy o ochronie przyrody z 2004 r.: obejmuje obszary zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym, ekosystemy, ostoje i siedliska przyrodnicze, a także siedliska roślin, siedliska zwierząt i siedliska grzybów oraz twory i składniki przyrody nieożywionej, wyróżniające się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub walorami krajobrazowymi.

Cały rezerwat albo jego części mogą podlegać ochronie ścisłej, ochronie czynnej lub ochronie krajobrazowej. Ochrona ścisła polega na nieingerencji w naturalne procesy, ochrona czynna dopuszcza wykonywanie zabiegów ochronnych (np. usunięcie drzew zacieniających stanowisko cennego gatunku rośliny), a ochrona krajobrazowa polega na prowadzeniu gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej w sposób uwzględniający potrzeby przedmiotu ochrony.

W utworzonym w 1959 r. rezerwacie przyrody jezioro Brzeziczno, o pow. 98,68 ha, ochronie podlega dystroficzne jezioro z otaczającym je torfowiskowym płem. Woda w jeziorze ma brunatną barwę i kwaśny odczyn. Jest to rezerwat florystyczny, częściowy. W rezerwacie Brzeziczno występuje 15 zespołów roślinnych i 1 podzespół. Największą powierzchnię zajmuje torfowisko wysokie o charakterze leśnym. Drzewostan tworzą karłowate brzozy, sosny oraz krzewy wierzb. Spośród charakterystycznych roślin wysoko torfowiskowych duży udział mają: wełnianka pochwowata, modrzewica zwyczajna i kilka gatunków torfowców. W zarastającym jezioro ple (kożuchu roślinnym) stwierdzono występowanie cennych zbiorowisk roślinności torfowisk przejściowych i wysokich, z obecnością m.in.: aldrowandy pęcherzykowatej, rosiczki długolistnej i pośredniej oraz reliktowej wierzby lapońskiej. Torfowisko wysokie oddzielone jest od jeziora zbiorowiskami o charakterze torfowiska przejściowego. Przybrzeżną strefę o szerokości od kilku do kilkunastu metrów zajmuje zespół turzycy bagiennej. Poza turzycą bagienną zespół ten budują przygiełka biała i wełnianka wąskolistna. Mały płaty w strefie brzeżnej w miejscach silnie podtopionych zajmuje zespół turzycy nitkowatej. W niewielkich oczkach na splei oraz w zatoczkach jeziora występuje bardzo rzadko spotykany w Polsce zespół Scorpidio – Utricularietum minoris. Dominują w nim rośliny owadożerne – pływacze: średni, dobry, zwyczajny, rosiczka pośrednia oraz bardzo rzadka aldrowanda pęcherzykowata. Znaczną domieszkę stanowią mchy, w tym głównie torfowce.

Część południową torfowiska zajmują nisko torfowiskowe, szuwarowe i zaroślowe zbiorowiska. Otoczenie torfowiska stanowią różnego rodzaju bory oraz niewielki fragment grądu Tilio