Lejno

Brak pluginu Flash

 

Wieś wzmiankowana w 1533 r. jako Lyn, później Lejno, Lino i Lijno. Pierwotnie należała do dóbr wereszczyńskich, parafii rzymsko-katolickiej w Sawinie i prawosławnej, a następnie unickiej w Wereszczynie. Pierwsza drewniana świątynia obrzędu wschodniego istniała już przed 1726 r.. Według starej ewidencji budynków pocerkiewnych chełmski podkomorzy Borkowski ufundował cerkiew Świętej Trójcy w 1752 r. Przypuszczać więc można, że w Lejnie istniały dwie świątynie: cmentarna i parafialna. Fundatorem pierwszej murowanej cerkwi w 1771 r., przy której utworzono samodzielną parafię, był Lew (Leon) Wereszczyński. Projekt Tomasza Orłowskiego i kierownictwo budowy inż. Atanazego Szankowskiego zaowocowały w 1873 r. przebudową świątyni, która otrzymała dzwonnicę przy babińcu. W 1875 r. unicką świątynię przemianowano na prawosławną. Dwadzieścia lat później parafia liczyła 846 wiernych. W latach 1877-1878 władze diecezjalne sfinansowały generalny remont świątyni. Przez cały czas zachowała ona imię „Zaśnięcia Przenajświętszej Bogarodzicy”. Od 1875 we wsi istniała rosyjska szkoła początkowa. W 1915 r. jej działalność została przerwana z powodu przesiedlenia ludności prawosławnej za wycofującym się wojskiem rosyjskim. Miejscowość zasłynęła podczas powstania styczniowego, gdyż tutejszy dwór Józefa Seweryna Linieckiego był centrum informacyjnym Rządu Narodowego i stacją powstańczej poczty. Po upadku powstania Liniewski sprzedał 15 włók folwarku Jagodno, a w 1888 r. całość tutejszych dóbr. Przed wybuchem I wojny światowej, na mocy ukazu Mikołaja II, architekt Eugeniusz Czyż wykonał projekt nowej świątyni, ale do jej wybudowania nie doszło. Zbliżoną wersję w stanie surowym wykonano w latach 1919-1922, podczas tzw. drugiej rewindykacji cerkiew została zburzona.